Bram Vermeulen

journalist

,,Waarom zijn wij geen helden?”

First published: NRC Handelsblad, 30 maart 2013

De heksenjacht op Nederlandse jihadisten in Syrië vertroebelt het zicht op het werkelijke doel van de strijd tegen president Assad, vinden Syrische activisten. ,,Waarom zijn wij terroristen maar Nederlandse soldaten die terugkeren uit Afghanistan helden?’’

Door onze correspondent
Bram Vermeulen

REYHANLI. ,,Nederlanders? Nee, die zijn we hier nooit.’’, zegt de arts die zich voorstelt als Qasai bij de Orient kliniek in Reyhanli, pal aan de Syrische grens. Buiten strompelen gewonde Syriërs met krukken door het gras. ,,Egyptenaren, Afghanen, Algerijnen. Maar Nederlanders? Nooit.’’ Ze steken hier wel over, bij Reyhanli of verderop bij de Turkse grensplaats Kilis. Dit is de laatste stop op hun reis naar de oorlog. ,,Als ze daar doodgaan, worden ze ook daar begraven’’, zegt de arts.
Een rondgang langs de pleisterplaatsen voor Syrische strijders in het grensgebied levert geen Nederlandse contacten op. ,,We kennen ze niet en als we zouden kennen zouden we je het niet vertellen’’, zegt de man die de deur opendoet bij een van die huizen. ,,Hou op met vragen.’’
Ze zijn er wel. Een jonge Nederlands-Syrische student met de naam Ayman keerde een paar maanden geleden terug naar Nederland, nadat hij in Reyhanli in een van de klinieken hielp met de verzorging van gewonde Syrische strijders. De ophef over Nederlandse jongens die naar Syrië zouden gaan om zich aan te sluiten bij jihadistische groeperingen, noemt hij ,,hysterie’’. ,,Het geeft een heel slecht beeld van wat werkelijk in Syrië aan de hand is’’, zegt hij over de telefoon. ,,Een burgeroorlog wordt nu plots afgeschilderd als een strijd van terroristen. Maar dan stel ik deze vraag: waarom worden Nederlandse soldaten die naar Afghanistan gaan ontvangen als helden? En waarom zijn Syriërs die vechten voor hun vaderland plotseling terroristen?’’

Onverschilligheid
Ayman heeft het moeilijk gehad in de afgelopen weken. Een Vlaamse journalist toonde zijn facebookpagina onlangs op de Belgische televisie, waarop hij samen met een bebaarde strijder in de Turkse kliniek te zien was. ,,Ik was meteen terrorist. Ik ben naar de grens met Syrië gegaan om mensen te helpen. Ik heb geprobeerd iets goed te doen.’’
Zijn boosheid over de onverschilligheid onder zijn Nederlandse vrienden over de oorlog in Syrië bracht hem naar de grens. Ze reageerden nooit op zijn berichten op facebook over de dagelijkse moordpartijen in het land van zijn vader. ,,En nu proberen Westerse landen hun gebrek aan wil om in te grijpen te verbloemen door alle aandacht te verschuiven naar misschien honderd jihadisten. Terwijl hun aandeel in de strijd zeer gering is.’’
Onder de honderden strijders die hij hier verzorgde in een van de klinieken kwam hij eenmaal een strijder die niet voor Syrië zei te vechten, maar voor een islamitische heilstaat. ,,Hij was een Egyptenaar. Ik droeg een armband met daarop de Syrische vlag. Hij vroeg me die af te doen. Hij vond dat ik de islamitische vlag moest dragen.’’

Jabhat al-Nusra
Maar de strijd in Syrie is niet langer de seculiere en nationalistische revolutie zoals die in maart 2011 begon. Een onbekend aantal buitenlandse strijders heeft een nieuwe dynamiek aan de strijd gegeven. De meest in het oog springend is Jabhat al-Nusra, die zowel buitenlandse als Syrische salafisten en jihadisten verenigt. Hun populariteit onder de strijders, maar ook de burgerbevolking groeit. ,,Jabhat Nusra weet heel goed hoe ze aanhang moeten creëren’’, zegt de jonge Nederlandse Syrier. ,,Ze zijn niet bang voor de dood. Ze laten hun familie achter. Ze zijn niet op zoek naar status of geld. Ze helpen de burgerbevolking met voedsel, dekens en geld. In tegenstelling tot veel strijders van het Vrije Syrische Leger die de oorlog misbruiken. Ze verdienen aan de strijd tegen Assad. Dus worden ze gewantrouwd.’’ Volgens de directeur van het centrum voor Midden Oosten studies aan de Universiteit in Oklahama, Joshua Landis, zijn de strijders van Jabhat Nusra effectiever en moediger. ,,Ze dwingen respect af’’, schrijft hij op zijn veel gelezen blog Syria comment.
Syrie is bekend terrein voor deze strijders. Na de invasie van de Amerikaanse troepen in Irak in 2003, opende president Bashar Al-Assad zijn grenzen voor Al Qaeda en andere terreurgroepen die vanuit Syrië zelfmoordaanslagen in Irak voorbereidden. De strijd om Syrië is na twee jaar uitgemond in een gevecht om de ziel van de opstand. Westerse veiligheidsdiensten haasten zich met steun en advies aan seculiere strijdgroepen, bang dat de jihadisten de overhand krijgen. De Nederlands-Syrische student Ayman zucht. ,,Wat heeft de strijd ons nu opgeleverd? Alles wat de Syriërs vroegen, was waardigheid. Laten we hopen dat iedereen zo snel mogelijk naar huis gaat en dat land met rust laat. We zijn zo moe, man.’’

 

You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “,,Waarom zijn wij geen helden?””

  1. muszi zegt:

    Beste Bram,

    Ik ben een vrouw van 61 jaar en kom uit Roemenie. Ik heb de dictatuur van Ceausescu daar mee gemaakt, dus ik heb genoeg ervaring om iets te mogen vertellen. Ik moet soms erg om uw woorden twijfelen, waarom? omdat u bent echt super gevoelig wat die mensen daar aan u vertellen en u gelooft in hun verhalen. Het probleem is dat als iemand in een land te lang leeft, dan zal minden en minder kritischer worden, alles wordt als normaal gezien en alles wat je hoort ook geloofwaardiger. De problematiek van deze geradicaliseerde moslims of de turkse internaten hier waar deze kinderen worden gehersenspoeld en later min of meer in problemen komen en de segregatie van onze samenleving veroorzaken is wel een gigantisch probleem. Als u niet durft om echt de waarheid te vertellen dan er komt een tijd dat u niet meer naar zulke landen moet,maar hier in Nederland hun strijd wordt onze strijd en door hun gekweekte haat zal ons allemaal raken. Ik wens voor mijn kinderen en kleinkinderen een normaal wereld zonder islam dictatuur. En deze ellende van islam en islamisering stopt niet omdat er zijn te veel idioten die geloven dat islam vrede is.

Laat een reactie achter